1_ برادران پورمنصوری ( فرهنگ و شهرام ) مدت ده سال است که در بند هستند . داستان زندگیشان همان است که ابراهیم حاتمی کیا در فیلم ( ارتفاع پست ) به تصویرش کشید . در هفده سالگی زندان شده اند ،اما حالا که نگاهشان میکنی به پیرمردانی میمانند با هزار درد بی درمان .... مرغکانی پر و بال شکسته و بی امید به آزادی .
پارسال ، قوه قضاییه جارو جنجالی راه انداخت که حکم اعدامشان را به پانزده سال تقلیل داده ، به اصطلاح مشمول عفو رهبر شده اند . هر کس که روزی با آن دو برادر در اوین زندانی بود و آنها را از نزدیک میشناخت خوشحال شد و به مادر پیر آنها تبریک گفت .
پیر زن هلهله می کشد و پس از 9 سال کمر راست می کرد.
یک سال گذشت .... اما عجبا که در دستگاه قضایی کسی موجری آن حکم نشد و ابلاغش نکرد !!... حالا دلم می خواست حکم اعدامی صادر می شد . برای اجرایش هزار نفر در آن دستگاه از هم سبقت می گرفتند و تا آن طناب را نمی کشیدند دمی آرام نمی گرفتند .
جالب تر اینکه در یک سال گذشته حجم آزار و عذاب این دو برادر را افزایش داده اند . اخیراً هر کدام از آنها را به بندی در زندان رجائی شهر فرستاده اند تا مادر پیر آنها مجبور شود به جای یکبار آمدن برای ملاقات ، هفته ای دو روز راه زندان در پیش گیرد .... و این یعنی رحمت اسلامی !!!
آخر در کدام دین و آیینی چنین رفتار بدوی را میتوان سراغ کرد ؟ چرا عده ای در قوه قضائیه روی سبیل قانون نقاره می زنند ؟ و دستشان برای هر کاری چندان باز است که دست رئیس آن دستگاه چنان گشاده نیست ؟
2 _دیشب ( 24/7/1388 ) ..... در بند _ سگدونی _ زندان رجایی شهر ، گارد زندان حمله کرد و طبق معمول از زندانیان نسق کشید . دو زندانی بنامهای ذبیح الله یار احمدی و فرزاد شاهی به حال اغماء افتادند ودست و پای آنها شکست ، اما قداره بندان اجازه نداده اند که به بهداری برده شوند .
3 - دیشب ، آقای شاهرودی دعای کمیل میخواند و الغوث الغوث اش به آسمان هفتم میرسید . کاش کمی سر بر میگرداند و به زمین توجهی میکرد . به زندان رجایی شهر .
4 _ خلاصه اینکه ، زندان رجایی شهر دارد سلاخ خانه می شود . قداره بندان در لباس مسئول ، دکان قصابی گشوده اند و هیچ خدایی هم جلودارشان نیست !!
